Wysłany przez: Haspen
« dnia: 06.03.2026, 23:59:50 »Miło poczytać recenzje misji sprzed kilku lat 
Cieszę się, że się podobało, i mam nadzieję że reszta też się spodoba
Cieszę się, że się podobało, i mam nadzieję że reszta też się spodoba
Wysłany przez: Krymitos
« dnia: 21.02.2026, 23:39:47 »Misja ukończona 
Pierwsze dwa epizody były wyzwaniem, ale potem trochę zbyt dobrze przygotowałem miasto na kolejne trudności i w efekcie ostatnie epizody w mieście macierzystym okazały się bardzo krótkie. Bardzo przydał mi się zapas marmuru, który uzbierałem "na wszelki wypadek" przy okazji budowy pierwszej świątyni, a potem uzupełniałem go z wyprzedzeniem, wybierając na pierwszą kolonię Halikarnas i prowadząc agresywne najazdy łupieżcze na innych jego producentów. Zaciekawiło mnie, że nikt go nie kupował i po przejściu misji aż sprawdzałem w edytorze, czy może jakiś event zwiększenia popytu się nie zgubił.
Szczególnie dobrze wspominam kolonię w Nowym Tarasie. Miejsce na zabudowę wykorzystane w prawie stu procentach i przyznam, że projektowanie miasta tak, aby wszystko się zmieściło, sprawiało mi w przypadku tej koloni olbrzymią satysfakcję. No i te wysepki rybne... Zmieściłem 10 przystani na samych wysepkach. Potem zorientowałem się, że dałoby się o jedną więcej, gdybym postawił dodatkowy most w innym miejscu. Nie trzeba tego robić, bo są inne wydajne źródła żywności, ale to była dla mnie taka satysfakcjonująca mini-gra w większej grze. (Teraz pewnie polecicie mi "Cyklady")
Podziwiam dobór miejsc katastrof, zarówno w Kalidonie, jak i w Nowym Tarasie. Były tak ustawione, aby na pewno zaszkodzić, ale jednocześnie nie przesadzić. Jeśli chodzi o Halikarnas, tu z kolei katastrofa podobała mi się wizualnie. Skusiłem się na to, aby wykorzystać ten przesmyk na warsztaty kamieniarskie, a potem okazało się, że straciłem tam wszystko oprócz magazynu z marmurem.
Co do świątyń przyjaznych bogów, chyba tym razem nie udało mi się wykorzystać ich pełnego potencjału. Zbyt słabo przewidywałem, gdzie zostawić miejsce na świątynię w przyszłości.
Smok pojawił mi się pośrodku terenu zabudowanego magazynami, co początkowo za bardzo mnie nie ucieszyło. Wezwałem Jazona tak szybko, jak tylko było to możliwe, ale i tak straciłem przynajmniej osiem pełnych magazynów, z rzeźbami, uzbrojeniem i winem. Z drugiej strony, to kolejna rzecz, która finalnie zamiast mnie sfrustrować, tylko dodała mi zabawy. Pewnie byłoby inaczej, gdyby nie to, że pożył zaledwie rok. Na tym etapie miasto było już zbyt dobrze przygotowane na przybycie Jazona.
Podobało mi się to, jak dobrze opisy epizodów przygotowywały do nadciągających problemów. Ostatnie epizody podstawiły mnie w stan gotowości w kwestii ostrożnego dysponowania wojskiem i herosami. Dzięki temu nie musiałem wczytywać gry, gdy nagle po wysłaniu gdzieś armii okazywało się, że jest też potrzebna w innym miejscu.
Największą trudnością w grze był przeklinany tutaj wielokrotnie Zeus, który był nadzwyczaj aktywny w swoim dziele zniszczenia. Gdy się pojawiał, musiałem rzucać wszelkie inne zajęcia i uważnie śledzić jego poczynania, bo przegapienie dokonywanych przez niego zniszczeń bardzo się na mnie później mściło. No i na jego obecności mocno cierpiał handel, a niszczenie przez niego pałacu (w tym także wojsk, które z niego "wyciągał" i zabijał) sprawiało, że musiałem potem szukać sposobów na radzenie sobie z błędem "niewidzialnych" sztandarów (który o dziwo jest w internecie dobrze znany). Jedna z pierwszych wizyt Zeusa zsynchronizowała się z przybyciem wspomnianego już przeze mnie smoka i o dziwo to Zeus okazał się tym, kto bardziej potrzebował mojej uwagi i opieki.
Wspominano tutaj o tajemniczych błędach z burzącymi się budynkami. Ja mój pałac umieściłem na "wysepce" pomiędzy jeziorem i morzem. Od przedostatniego epizodu doświadczałem dziwnego błędu z burzącymi się bez powodu bramami. Tylko bramy, żaden inny budynek. Najczęściej burząca się brama stała przy punkcie wejścia, tam skąd przychodzą ludzie, ale zauważyłem, że burzyły się tylko te bramy, które stały pomiędzy punktem wejścia a pałacem. Podejrzewam, że musiał się z jakiegoś powodu włączyć mechanizm "udrażniania" dostępu do miasta, który niepoprawnie uznał bramę za coś, co blokuje drogę.
Jeśli chodzi o inwazje, w dalszej części gry trochę brakowało mi terenu, na którym mógłbym sobie pozwolić na swobodną walkę. Za bardzo drżałem też o niespodziewaną wizytę Zeusa w trakcie inwazji, więc przeważnie wybierałem opcję okupu. Wspominam więc przede wszystkim inwazje z pierwszych epizodów, zanim misje kolonialne zasypały mój skarbiec gradem monet. Walczyło się wtedy całkiem przyjemnie. Miejsce, w którym umieściłem pałac, było na tyle dobrze osłonięte, że nie musiałem martwić się o jeźdźców-skrytobójców szarżujących na pałac i mogłem stoczyć bitwę w otwartym polu, a nawet herosi mieli czas, aby dogonić wroga i mu przywalić. Trochę trudniej było zarządzać polem bitwy w koloniach, więc tam walczyły za mnie moje pieniądze.
Fabuła była spójna, logiczna, mocno powiązana z tym, co działo się w epizodach. Motywacje bogów były odpowiednio wytłumaczone i zawsze wiedziałem, za co obrywam. Ich życzenia też były zapowiedziane i wpasowane w fabułę, na tyle, na ile jest to możliwe z tym, co oferuje nam gra. Jedynym momentem lekkiego wytrącenia z immersji był moment, w którym pijany Dionizos zaczął coś majaczyć o Atlantach, ale z drugiej strony w przypadku tego boga miało to swój unikalny urok.
Cieszę się, że stworzyłeś następne części. Chętnie dowiem się, co jeszcze działo się w "Niezależnej Erze".
Pierwsze dwa epizody były wyzwaniem, ale potem trochę zbyt dobrze przygotowałem miasto na kolejne trudności i w efekcie ostatnie epizody w mieście macierzystym okazały się bardzo krótkie. Bardzo przydał mi się zapas marmuru, który uzbierałem "na wszelki wypadek" przy okazji budowy pierwszej świątyni, a potem uzupełniałem go z wyprzedzeniem, wybierając na pierwszą kolonię Halikarnas i prowadząc agresywne najazdy łupieżcze na innych jego producentów. Zaciekawiło mnie, że nikt go nie kupował i po przejściu misji aż sprawdzałem w edytorze, czy może jakiś event zwiększenia popytu się nie zgubił.Szczególnie dobrze wspominam kolonię w Nowym Tarasie. Miejsce na zabudowę wykorzystane w prawie stu procentach i przyznam, że projektowanie miasta tak, aby wszystko się zmieściło, sprawiało mi w przypadku tej koloni olbrzymią satysfakcję. No i te wysepki rybne...
Zmieściłem 10 przystani na samych wysepkach. Potem zorientowałem się, że dałoby się o jedną więcej, gdybym postawił dodatkowy most w innym miejscu. Nie trzeba tego robić, bo są inne wydajne źródła żywności, ale to była dla mnie taka satysfakcjonująca mini-gra w większej grze. (Teraz pewnie polecicie mi "Cyklady")Podziwiam dobór miejsc katastrof, zarówno w Kalidonie, jak i w Nowym Tarasie. Były tak ustawione, aby na pewno zaszkodzić, ale jednocześnie nie przesadzić. Jeśli chodzi o Halikarnas, tu z kolei katastrofa podobała mi się wizualnie. Skusiłem się na to, aby wykorzystać ten przesmyk na warsztaty kamieniarskie, a potem okazało się, że straciłem tam wszystko oprócz magazynu z marmurem.
Co do świątyń przyjaznych bogów, chyba tym razem nie udało mi się wykorzystać ich pełnego potencjału. Zbyt słabo przewidywałem, gdzie zostawić miejsce na świątynię w przyszłości.
Smok pojawił mi się pośrodku terenu zabudowanego magazynami, co początkowo za bardzo mnie nie ucieszyło. Wezwałem Jazona tak szybko, jak tylko było to możliwe, ale i tak straciłem przynajmniej osiem pełnych magazynów, z rzeźbami, uzbrojeniem i winem. Z drugiej strony, to kolejna rzecz, która finalnie zamiast mnie sfrustrować, tylko dodała mi zabawy. Pewnie byłoby inaczej, gdyby nie to, że pożył zaledwie rok. Na tym etapie miasto było już zbyt dobrze przygotowane na przybycie Jazona.
Podobało mi się to, jak dobrze opisy epizodów przygotowywały do nadciągających problemów. Ostatnie epizody podstawiły mnie w stan gotowości w kwestii ostrożnego dysponowania wojskiem i herosami. Dzięki temu nie musiałem wczytywać gry, gdy nagle po wysłaniu gdzieś armii okazywało się, że jest też potrzebna w innym miejscu.
Największą trudnością w grze był przeklinany tutaj wielokrotnie Zeus, który był nadzwyczaj aktywny w swoim dziele zniszczenia. Gdy się pojawiał, musiałem rzucać wszelkie inne zajęcia i uważnie śledzić jego poczynania, bo przegapienie dokonywanych przez niego zniszczeń bardzo się na mnie później mściło. No i na jego obecności mocno cierpiał handel, a niszczenie przez niego pałacu (w tym także wojsk, które z niego "wyciągał" i zabijał) sprawiało, że musiałem potem szukać sposobów na radzenie sobie z błędem "niewidzialnych" sztandarów (który o dziwo jest w internecie dobrze znany). Jedna z pierwszych wizyt Zeusa zsynchronizowała się z przybyciem wspomnianego już przeze mnie smoka i o dziwo to Zeus okazał się tym, kto bardziej potrzebował mojej uwagi i opieki.
Wspominano tutaj o tajemniczych błędach z burzącymi się budynkami. Ja mój pałac umieściłem na "wysepce" pomiędzy jeziorem i morzem. Od przedostatniego epizodu doświadczałem dziwnego błędu z burzącymi się bez powodu bramami. Tylko bramy, żaden inny budynek. Najczęściej burząca się brama stała przy punkcie wejścia, tam skąd przychodzą ludzie, ale zauważyłem, że burzyły się tylko te bramy, które stały pomiędzy punktem wejścia a pałacem. Podejrzewam, że musiał się z jakiegoś powodu włączyć mechanizm "udrażniania" dostępu do miasta, który niepoprawnie uznał bramę za coś, co blokuje drogę.
Jeśli chodzi o inwazje, w dalszej części gry trochę brakowało mi terenu, na którym mógłbym sobie pozwolić na swobodną walkę. Za bardzo drżałem też o niespodziewaną wizytę Zeusa w trakcie inwazji, więc przeważnie wybierałem opcję okupu. Wspominam więc przede wszystkim inwazje z pierwszych epizodów, zanim misje kolonialne zasypały mój skarbiec gradem monet. Walczyło się wtedy całkiem przyjemnie. Miejsce, w którym umieściłem pałac, było na tyle dobrze osłonięte, że nie musiałem martwić się o jeźdźców-skrytobójców szarżujących na pałac i mogłem stoczyć bitwę w otwartym polu, a nawet herosi mieli czas, aby dogonić wroga i mu przywalić. Trochę trudniej było zarządzać polem bitwy w koloniach, więc tam walczyły za mnie moje pieniądze.
Fabuła była spójna, logiczna, mocno powiązana z tym, co działo się w epizodach. Motywacje bogów były odpowiednio wytłumaczone i zawsze wiedziałem, za co obrywam. Ich życzenia też były zapowiedziane i wpasowane w fabułę, na tyle, na ile jest to możliwe z tym, co oferuje nam gra. Jedynym momentem lekkiego wytrącenia z immersji był moment, w którym pijany Dionizos zaczął coś majaczyć o Atlantach, ale z drugiej strony w przypadku tego boga miało to swój unikalny urok.
Cieszę się, że stworzyłeś następne części. Chętnie dowiem się, co jeszcze działo się w "Niezależnej Erze".
Wysłany przez: ziemek8
« dnia: 17.12.2025, 19:08:41 »Mi pomogło. Spróbuj, może tobie tez pomoże - zburzenie pałacu i postawienie go w całkiem innym miejscu.
Wysłany przez: covalski123
« dnia: 17.12.2025, 13:13:11 »Nie mogę pchnąć tej misji dalej, jestem w epizodzie gdzie trzeba mieć 4 świątynie. Dozorca z punktu naprawczego nie wychodzi, walą się budynki, filozofowie i aktorzy to samo, osiedla cofają się w rozwoju, nie pomogło powtórzenie epizdou i wyburzenie wszystkiego poza świątyniami. Może faktycznie umiejscowienie pałacu ma znaczenie?
Wysłany przez: ziemek8
« dnia: 21.12.2024, 22:39:37 »Wróciłem do misji po... 8 latach chyba.
W pewnym momentach żałowałem (szczególnie w 2 pierwszych epizodach) - ale udało się.
Było warto wrócić - misja jest imersyjna, długa, świetnie wykonana!
Początkowa frustracja związana z trudnościami w pierwszych epizodach zmieniła się w czystą satysfakcję.
Ciekawostka: Po atakach Zeusa, podczas których burzył mi pałac - stawiałem pałac w różnych miejscach. W pewnym momencie przechodne długo nie wychodzili z budynków - najłatwiej zauważyć było pracownika punktu naprawczego - a raczej jego brak - budynki się zawalały, mimo, że miałem odpowiednią ilość pracowników. Sprawdziłem parę razy (wczytując grę) i ten bug występował tylko jak stawiałem pałac niedaleko na południe od zachodniego strumyka. Może to przez to, że Zeus zniszczył pałac, który tam stał, gdy miałem zwołane wojsko do obrony.
W pewnym momentach żałowałem (szczególnie w 2 pierwszych epizodach) - ale udało się.
Było warto wrócić - misja jest imersyjna, długa, świetnie wykonana!
Początkowa frustracja związana z trudnościami w pierwszych epizodach zmieniła się w czystą satysfakcję.
Ciekawostka: Po atakach Zeusa, podczas których burzył mi pałac - stawiałem pałac w różnych miejscach. W pewnym momencie przechodne długo nie wychodzili z budynków - najłatwiej zauważyć było pracownika punktu naprawczego - a raczej jego brak - budynki się zawalały, mimo, że miałem odpowiednią ilość pracowników. Sprawdziłem parę razy (wczytując grę) i ten bug występował tylko jak stawiałem pałac niedaleko na południe od zachodniego strumyka. Może to przez to, że Zeus zniszczył pałac, który tam stał, gdy miałem zwołane wojsko do obrony.
Wysłany przez: Haspen
« dnia: 01.07.2020, 01:08:11 »Wydawało mi się, że już w tą misję grałeś, ale spojrzałem w górę i rzeczywiście nie było komentarza.
Za dużo tych misji zrobiłem i teraz mi się tematy mylą
Za dużo tych misji zrobiłem i teraz mi się tematy mylą
Wysłany przez: bazylozaur
« dnia: 30.06.2020, 22:58:21 »W końcu i ja zabrałem się za tę misję. Ukończona jak zwykle na 'bogu'. Choć pierwszy epizod faktycznie był dość trudny, to późniejsze etapy gry były już łatwiejsze. Było kilka momentów, gdzie problemy się skumulowały, ale szybko i sprawnie kierowałem sprawy na właściwe tory.
Mapy jak zawsze super, fabuła też niczego sobie. Jak większość Twoich misji i ta nie odstaje od reszty. Oceniam na mocne 9/10.
Mapy jak zawsze super, fabuła też niczego sobie. Jak większość Twoich misji i ta nie odstaje od reszty. Oceniam na mocne 9/10.
Wysłany przez: Haspen
« dnia: 31.03.2017, 22:24:28 »Spełnić żądanie Antiochii o drewno, tudzież zasypać miasta prezentami aż w końcu będzie możliwość 'Poproś' zamiast 'Żądaj'
Wysłany przez: Pruskie_Dziecko
« dnia: 04.12.2016, 01:53:41 »Właśnie problem z tym, że w tej kampanii, tak naprawdę, to pierwszy epizod jest najtrudniejszy. Jak się go przejdzie to potem nie ma większych problemów (chyba, że się przypadkiem złożą dwa ataki wroga + Zeus, jak w moim przypadku, ale to po prostu niefart )
)Wysłany przez: ziemek8
« dnia: 03.12.2016, 13:47:31 »... tym razem nieco łatwiejsza...No to gram na Bogu.
... ale narazie nawet pierwszego epizodu przejść nie mogę.
Dwa razy od początku zaczynałem. I za każdym razem w końcu mnie jakieś miasto podbiło po raz drugi z rzędu.Ciekawy pomysł z Oliwą, trochę się głowiłem skąd ją wziąć. Myślałem, że spełnienie prośby boga udostępni jakieś możliwości, ale okazało się, że można w inny sposób ją zdobyć
Wysłany przez: Haspen
« dnia: 05.11.2016, 16:05:32 »Jak lubisz budować światynie, to zagraj w Kurort z Helus
A co do owych łąk: ciekawa teoria, choć nadal jestem sceptyczny co do tego, że się da
A co do owych łąk: ciekawa teoria, choć nadal jestem sceptyczny co do tego, że się da
Wysłany przez: Pruskie_Dziecko
« dnia: 05.11.2016, 15:34:52 »Udało się! Po niezliczonej ilości wczytywania epizodu od nowa udało mi się go w końcu przejść, a potem kilka kolejnych i koniec gry. Przyznam, że pod koniec kampanii pierwszy raz mi zaczęło brakować miejsca pod budowę. Fabuła przystępna, typowo militarna rozgrywka (poza epizodami kolonialnymi). Przyjemnie było móc zbudować świątynie, których jest mało w kampaniach z gry i dość rzadko są wykorzystywane w kampaniach graczy (Azyl Afrodyty i Cypel Posejdona). Ciekawe utrudnienia w postaci niemożności podboju Kartaginy a obowiązku stałego odpierania jej ataków. Na wielki plus jest dla mnie duże wykorzystanie bohaterów - chociaż zadania oraz potwory były tylko dla Jazona i Atalanty (chyba jedno dla Heraklesa było, ale nie jestem pewien), co w późniejszej fazie gry sprowadzało się tylko do postawienia przybytku i natychmiastowego sprowadzenia bohatera. Ale może są jakieś ograniczenia ilości bohaterów, zadań od bóstw itd. i trzeba bylo to jakoś pogodzić... nie wiem, nie znam się na edytorze.
Tak czy inaczej daję 10/10, bo choć była to najtrudniejsza kampania jaką rozgrywałem to dopracowane mapy, fabuła, wiele wydarzeń fabularnych oraz zadań od bogów, a także możliwość budowy "rzadkich" świątyń mi to zrekompensowały. Naprawdę dobra robota.
Może w kolejnych kampaniach pojawią się świątynie Aresa, Hefajstosa czy Hadesa (zwłaszcza Hadesa)? Jakoś mam wrażenie, że dość rzadko pojawiają się możliwości ich pobudowania, albo po prostu nie trafiam na odpowiednie kampanie.
Ale na tych łąkach, mimo, iż są niedostępne (przed osunięciami), można budować budynki, tylko nie ma dostępu do nich i nie pracują. Jak się je postawi pod koniec 1 etapu i dobrze przygotuje się na2 etap (spełnienie wymagań Heraklesa) to wytrzymają do osunięcia się ziemi...?
Po niezliczonej ilości wczytywania epizodu od nowa udało mi się go w końcu przejść, a potem kilka kolejnych i koniec gry. Przyznam, że pod koniec kampanii pierwszy raz mi zaczęło brakować miejsca pod budowę. Fabuła przystępna, typowo militarna rozgrywka (poza epizodami kolonialnymi). Przyjemnie było móc zbudować świątynie, których jest mało w kampaniach z gry i dość rzadko są wykorzystywane w kampaniach graczy (Azyl Afrodyty i Cypel Posejdona). Ciekawe utrudnienia w postaci niemożności podboju Kartaginy a obowiązku stałego odpierania jej ataków. Na wielki plus jest dla mnie duże wykorzystanie bohaterów - chociaż zadania oraz potwory były tylko dla Jazona i Atalanty (chyba jedno dla Heraklesa było, ale nie jestem pewien), co w późniejszej fazie gry sprowadzało się tylko do postawienia przybytku i natychmiastowego sprowadzenia bohatera. Ale może są jakieś ograniczenia ilości bohaterów, zadań od bóstw itd. i trzeba bylo to jakoś pogodzić... nie wiem, nie znam się na edytorze.Tak czy inaczej daję 10/10, bo choć była to najtrudniejsza kampania jaką rozgrywałem to dopracowane mapy, fabuła, wiele wydarzeń fabularnych oraz zadań od bogów, a także możliwość budowy "rzadkich" świątyń mi to zrekompensowały. Naprawdę dobra robota.
Może w kolejnych kampaniach pojawią się świątynie Aresa, Hefajstosa czy Hadesa (zwłaszcza Hadesa)? Jakoś mam wrażenie, że dość rzadko pojawiają się możliwości ich pobudowania, albo po prostu nie trafiam na odpowiednie kampanie.
Ale na tych łąkach, mimo, iż są niedostępne (przed osunięciami), można budować budynki, tylko nie ma dostępu do nich i nie pracują. Jak się je postawi pod koniec 1 etapu i dobrze przygotuje się na2 etap (spełnienie wymagań Heraklesa) to wytrzymają do osunięcia się ziemi...?
Wysłany przez: Haspen
« dnia: 05.11.2016, 12:38:58 »Trzeba jak najszybciej wrogów podbić, nadmiar kasy też się przydaje w tym epizodzie
A co do 'ominięcia' lawy w Bizancjum, nie da się; jednym z wymogów epizodu jest wycinka drewna a to jest niedostępne przed osunięciami, które wywołuje ukończenie zadania Atlasa, a które pojawia się dopiero po lawie
A co do 'ominięcia' lawy w Bizancjum, nie da się; jednym z wymogów epizodu jest wycinka drewna a to jest niedostępne przed osunięciami, które wywołuje ukończenie zadania Atlasa, a które pojawia się dopiero po lawie
Wysłany przez: Pruskie_Dziecko
« dnia: 04.11.2016, 23:59:12 »Wyjątkowo skomentuję misję przed jej zakończeniem, a zaraz wyjaśnię dlaczego.
Odpaliłem grę na Tytanie i od razu początek mnie zaskoczył; nie spodziewałem się tak, nie trudnej, ale wymagającej gry - z surowców mamy tylko jedzenie i drewno i tylko to drewno można sprzedać, z czym ledwo się wychodzi na zero, a do tego trzeba budować armię bo od początku (mimo spełniania próśb rywali) jesteśmy atakowani i to dość silnymi armiami. I to jest wielki plus, bo czułem się jak w 2 epizodzie (a dokładniej od drugiego epizodu do niemalże końca kampanii ) "Bizancjum" kiedy traci się wszystkie farmy i możliwość ich stawiania i kombinuje się jedzenie z miesiąca na miesiąc (ale chyba wymyśliłem sposób na ominięcie "lawy", jak sprawdzę to dam znać). Pokonanie takich przeciwności sprawia wielką satysfakcję z gry, najważniejsze żeby były takie "akurat", nie za łatwe, nie za trudne, i właśnie w tej kampanii to się udało, więc gratuluje.
Kilka następnych epizodów poszło mi już stosunkowo łatwo, nie miałem większych problemów, na pierwszą kolonię wybrałem tę na północy Afryki. Wszystkie mapki oczywiście wyborne i o ile w tej kolonii przewidziałem możliwości "fal" to "działania natury" w mieście macierzystym mnie zaskoczyły i poniosłem straty, choć niewielkie (mam tylko nadzieję, że potem ze szczeliny w ziemi nie wypłynie lawa... )
I teraz przechodzę do powodu komentowania kampanii zanim ją ukończę.
Jestem na epizodzie w którym należy, między innymi, pobudować świątynię Posejdona. Problem jest taki, że ataki Zeusa trwają naprawdę długo i powodują duże straty, ale je można bez problemu przeżyć i odbudować się. Chwilę po zakończeniu ataku atakuje znowu, ale największym zmartwieniem jest to, że niszczy on pałac (jak się postawi po zniszczeniu to zawraca i znów go niszczy), a w tym epizodzie dość nasilone są działania militarne i kiedy przeciwnicy atakują, a nie mam pałacu lub dopiero co go postawię to nie mam armii i zaraz gra się kończy (atakują w kilku). Kilka razy już staram się powtórzyć ten epizod, ale nie wiem czy dam radę go ukończyć w związku z tym, bo zawsze kończy się tak samo - przeciwnik atakuje, a ja nie mam armii. To taka drobna uwaga do przemyślenia przy projektowaniu kolejnych kampanii, bo przy nieszczęśliwym splocie wydarzeń (atak Zeusa + atak przeciwników) jest praktycznie po grze i nic nie można na to poradzić.
Jestem chory, więc mam dużo czasu w domu i jeszcze jutro popróbuję jakoś to przejść, jak się uda i przejdę to z pewnością ocenię wysoko (9 lub 10), bo do tej pory kampania jest bardzo dobra i ciekaw jestem co się wydarzy w kolejnych epizodach.
EDIT: Poza tym jak przeciwnik atakuje, a Zeus mi zniszczy pałac (co robi cały czas) to zalicza to jako przegraną bitwę. Jeśli odpieram dwa ataki na raz to nawet jak odbuduję pałac to Zeus i tak go zniszczy zaraz i druga porażka.
Odpaliłem grę na Tytanie i od razu początek mnie zaskoczył; nie spodziewałem się tak, nie trudnej, ale wymagającej gry - z surowców mamy tylko jedzenie i drewno i tylko to drewno można sprzedać, z czym ledwo się wychodzi na zero, a do tego trzeba budować armię bo od początku (mimo spełniania próśb rywali) jesteśmy atakowani i to dość silnymi armiami. I to jest wielki plus, bo czułem się jak w 2 epizodzie (a dokładniej od drugiego epizodu do niemalże końca kampanii
) "Bizancjum" kiedy traci się wszystkie farmy i możliwość ich stawiania i kombinuje się jedzenie z miesiąca na miesiąc (ale chyba wymyśliłem sposób na ominięcie "lawy", jak sprawdzę to dam znać). Pokonanie takich przeciwności sprawia wielką satysfakcję z gry, najważniejsze żeby były takie "akurat", nie za łatwe, nie za trudne, i właśnie w tej kampanii to się udało, więc gratuluje. Kilka następnych epizodów poszło mi już stosunkowo łatwo, nie miałem większych problemów, na pierwszą kolonię wybrałem tę na północy Afryki. Wszystkie mapki oczywiście wyborne i o ile w tej kolonii przewidziałem możliwości "fal" to "działania natury" w mieście macierzystym mnie zaskoczyły i poniosłem straty, choć niewielkie (mam tylko nadzieję, że potem ze szczeliny w ziemi nie wypłynie lawa...
)I teraz przechodzę do powodu komentowania kampanii zanim ją ukończę.
Jestem na epizodzie w którym należy, między innymi, pobudować świątynię Posejdona. Problem jest taki, że ataki Zeusa trwają naprawdę długo i powodują duże straty, ale je można bez problemu przeżyć i odbudować się. Chwilę po zakończeniu ataku atakuje znowu, ale największym zmartwieniem jest to, że niszczy on pałac (jak się postawi po zniszczeniu to zawraca i znów go niszczy), a w tym epizodzie dość nasilone są działania militarne i kiedy przeciwnicy atakują, a nie mam pałacu lub dopiero co go postawię to nie mam armii i zaraz gra się kończy (atakują w kilku). Kilka razy już staram się powtórzyć ten epizod, ale nie wiem czy dam radę go ukończyć w związku z tym, bo zawsze kończy się tak samo - przeciwnik atakuje, a ja nie mam armii. To taka drobna uwaga do przemyślenia przy projektowaniu kolejnych kampanii, bo przy nieszczęśliwym splocie wydarzeń (atak Zeusa + atak przeciwników) jest praktycznie po grze i nic nie można na to poradzić.
Jestem chory, więc mam dużo czasu w domu i jeszcze jutro popróbuję jakoś to przejść, jak się uda i przejdę to z pewnością ocenię wysoko (9 lub 10), bo do tej pory kampania jest bardzo dobra i ciekaw jestem co się wydarzy w kolejnych epizodach.
EDIT: Poza tym jak przeciwnik atakuje, a Zeus mi zniszczy pałac (co robi cały czas) to zalicza to jako przegraną bitwę. Jeśli odpieram dwa ataki na raz to nawet jak odbuduję pałac to Zeus i tak go zniszczy zaraz i druga porażka.
Wysłany przez: Haspen
« dnia: 06.09.2016, 12:55:36 »Klikasz proporzec, stawiasz gdzieś na ziemi, klikasz guzik z flagą (lewy dolny), i tyle. Potem ten sam guzik by odwołać wojsko do domu. Hoplitów i Jeźdźców można dać na 'agresywny' i będą ścigać wrogów, pospólstwo można zostawić na 'defensywnym' i będą z daleka rzucać kamienie.
Tak samo jak triery, można zaznaczyć kilka proporców na raz przeciągając myszką, ułatwiając sprawę. Jedyny mankament jest taki że tych 6 guzików nie działa podczas pauzy, ale przecież zawsze grę można spowolnić
Tak samo jak triery, można zaznaczyć kilka proporców na raz przeciągając myszką, ułatwiając sprawę. Jedyny mankament jest taki że tych 6 guzików nie działa podczas pauzy, ale przecież zawsze grę można spowolnić
Wysłany przez: nuhdeen
« dnia: 05.09.2016, 17:35:41 »Gromadziłam kasy tyle ile mogła, więcej nikt nie chciał mi dać. Z obroną u mnie gorzej nigdzie w grze nie moge znaleźć tutoriala. Będę jeszcze próbować.
Wysłany przez: Haspen
« dnia: 04.09.2016, 19:43:36 »A próbowałaś wczytać save'a ze wcześniejszej misji i po prostu stworzyć więcej wojska/zgromadzić kasę na okup? Zawsze można prosić sojuszników/wasali o wsparcie wojskowe czy towary czy kasę.
Wysłany przez: nuhdeen
« dnia: 04.09.2016, 19:36:02 »Mega trudna misja. Nie mogę. ukończyć epizodu w którym trzeba podbić Puellę (czy jakoś tak). Za każdym razem wroga armia mnie podbija. Epizod za bardzo chaotyczny, za dużo się dzieje na raz. O ile udało mi się szybko zgładzić smoka, to ataki są, albo znowu mam pecha. Proszę napisz mi jak mam ukończyć ten epizod.
Wysłany przez: Haspen
« dnia: 30.08.2016, 18:05:10 »Mija dziesięć lat od rozpadu wielkiego acz krótko istniejącego Imperium Taras w Italii. Grecy, wolni od tyranów, znów kłócą się ze sobą, a na Bliskim Wschodzie rządzą potomkowie Seleucjusza. W międzyczasie, mieszkańcy Kalidonu decydują się zdobyć nieco sławy dla siebie... Ta niezbyt trudna przygoda składa się z 6 epizodów w mieście macierzystym, i maksymalnie 2 kolonii.
Kolejna przygoda, tym razem nieco łatwiejsza... a niektórzy pewnie zauważą, że historia, mimo że wzorowana na historii starożytnej, nieco od niej odbiega. Być może kilka następnych przygód też takich będzie, ale lepiej żebym więcej nie zdradzał
Miłej zabawy.
Kolejna przygoda, tym razem nieco łatwiejsza... a niektórzy pewnie zauważą, że historia, mimo że wzorowana na historii starożytnej, nieco od niej odbiega. Być może kilka następnych przygód też takich będzie, ale lepiej żebym więcej nie zdradzał
Miłej zabawy.