Najpierw Zderzenie Cywilizacji - jeden z wieczorów poświęciłem (sam nie wiem czemu) na próby ukończenia 3 epizodu (w którym Posejdon i Atlas zaczynają atakować) zanim dojdzie do katastrof (czyli równo roku od rozpoczęcia epizodu). Wszystko miałem gotowe - podbite miasta (także to sprzedające pszenicę), dzielnica elity gotowa do dystrybucji koni. W kilku z prób budowałem po 6 stadnin - by jak najszybciej dostarczyć elicie 12 koni. Jednak... nie udało się , ale cóż - to tylko parę rozpadlin w ziemi...  Przy okazji wrzuciłem trochę notatek do solucji tej misji: https://n-gry.pl/zeus/46 - do tej pory była niedokończona.


Potem Rozkwit Aten, gdzie po ukończeniu misji przebudowałem je doszczętnie.


Następnie Na Brzegach Atlantyku, gdzie świetnie się bawiłem! Kilkukrotne rewolucje gospodarcze z epizodu na epizod - zalana łąka, świątynia Demeter... - świetne! Imersyjne i zabawne teksty wprowadzające i kończące epizody. A "Nowe Bizancjum" to pestka.


Imperium Kalidońskie... Wróciłem do tej misji - jak mi się wydaje - po 8 latach. W pewnym momentach już żałowałem (szczególnie w 2 pierwszych epizodach) - ale udało się ukończyć misję! Świetna jakość wykonania - satysfakcja (+ początkowa frustracja) gwarantowana! (Ciekawostka - dwa "bugi" w epizodzie, gdzie pojawia się Smok i zaraz potem atakuje Zeus - przyzwany Jazon znikał i nigdy więcej się nie pojawiał - nawet po zburzeniu i ponownym postawieniu przybytku. Drugim - jeszcze dziwniejszym - "bugiem" było bardzo rozregulowane wychodzenie przechodniów z budynków - najłatwiej zauważyć było pracownika punktu naprawczego - a raczej jego brak - budynki się zawalały, mimo, że miałem odpowiednią ilość pracowników... Sprawdziłem parę razy (wczytując grę) i wydaję mi się, że ten "bug" występuje tylko jeżeli pałac jest postawiony w specyficznym miejscu - trochę na południe od zachodniej rzeczki.)


Otworzyłem sezon ostatnią misją z dodatku "Posejdon", a skończyłem pierwszą misją: Narodziny Atlantydy. Przyjemny powrót z jedną dodatkową regułą, którą sobie wymyśliłem - miasto otoczone murami. Wyobrażałem to sobie trochę inaczej, ale nawet ta wschodnia część miasta wygląda fajnie.



PS: Wszystko na poziomie "bóg", ale z ponad 200MB save'ów - nie raz z nich korzystałem.

Od ostatniego posta kontynuowałem jeszcze jakiś czas z Zeusem. Po Wojnie Peloponeskiej zagrałem także Wyprawy Jazona, Narodziny Atlantydy, Nadmorską Cywilizację, Odrodzenie Atlantydy, Ekonomiczną Grę Otwartą, a ostatnią misją była Odyseja. Nie pokażę jednak miasta macierzystego, a jedną z kolonii:


Celami tego epizodu są: Zabicie Scylli, 1000 ludzi w Domostwach, utrzymanie 2 trier. Dodałem sobie jednak dodatkowy cel: wybudowanie 3 świątyń - co jest niełatwym zadaniem w tym niewielkim mieście. Wprawdzie budowę świątyń rozpocząłem dopiero po zabiciu Scylli, nie mniej jednak wszystkie cele są zaliczone i epizod można ukończyć (mając dodatkowo 3 funkcjonujące świątynie) nie lekceważąc potrzeb Odyseusza (po jego wezwaniu mogłem zburzyć 8 domów elity - zależało mi jednak na tym by miasto posiadało wszystko co było niezbędne do ukończenia epizodu). Save miasta można pobrać tutaj.

Kolejny powrót do Zeusa Pana Olimpu. Tym razem misja Wojna Peloponeska i moja "wielka" Sparta.
W pewnym momencie - po ukończeniu misji i zabraniu się za upiększanie miasta chciałem sobie odpuścić z powodu ataków Ateny, podczas których burzyła wiele pieczołowicie stawianych przeze mnie budynków. Jednak dotrwałem do momentu, w którym jestem całkiem zadowolony z miasta. Oto rezultat:


Bonus: "zrzut ekranu" całego miasta. Widać na nim pojawiającą się Atenę i nawiązującą się walkę z Apollem.
Ostatni raz robiłem takie składanie zrzutów ekranu parę lat temu: http://zeus.n-gry.pl/dzienniki/1604

Ponieważ mam wakacje, to wróciłem do Zeusa.

Na rozgrzewkę Architekt Tubmarinus oraz Proetus i Bellerofon, w pierwszym w kość dała mi Posejdonia a w drugim te wszystkie żądania Bellerofona epizod po epizodzie.

Także następna była Wojna Peloponeska aby przypomnieć sobie jak się gra w kampaniach militarnych... i o dziwo, poszło całkiem gładko. Oczywiście kolonia w Taras była problematyczna, głównie ze względu na mały rozmiar mapy. Persowie pobici, Ateńczycy pobici, Sparta górą.

Zdecydowałem się na Heraklidów, bo to dość wymagający scenariusz militarny. Wszystko szło gładko, aż do kolonii. 3 Świątynie, do tego jeszcze 20 hoplitów i 6 trier na dość małej mapie. Pierwszej podejście porażka, zbyt późno zacząłem zajmować się przemysłem ciężkim, i w końcu zmiotły mnie ataki rywali a wasale w tym czasie byli zajęci buntem.

Drugie podejście do kolonii: Osiedle do poziomu kamienic jak najszybciej, by zająć się zarobkiem kasy, zakupem marmuru i drewna dla Świątyni Hefajstosa (błogosławienie zbrojowni, Talos do obrony) i Artemidy (amazonki do obrony). Potem nawet częste ataki wroga udawało się odpierać i po kilkunastu latach w Nafpaktos wróciłem do miasta macierzystego.

Tutaj nie było problemów aż do ostatniego epizodu. Zacząłem w roku 1050 pne; po wielu próbach, gdzieś w połowie lat 30tych udało mi się podbić Argos i Messinię, ale Rio zostało odbite przez wrogów i musiałem radzić sobie bez pszenicy dla jeźdźców. Przyszedł rok 1032 pne i wtedy też, ignorując żądania Elidy i atakując ciągle Spartę, ściągnąłem na siebie ich gniew - zaatakowali tego samego roku, co wielka armia z Myken. Byłem w tym czasie na dosłownie 3-cyfrowym balansie drachm (ach te przekupstwa), więc nie pozostało nic tylko walczyć. Przegrałem już jeden atak z Mykenami, i nie miałem z czego zapłacić daniny, stąd ten atak. Wezwałem posiłki z Itome, ale przybyły one dopiero później.

Siły z Elidy były bardzo duże, ale moje pospólstwo, hoplici oraz Talos (nawet Hefajstos pomagał gdy wróg się przyplątał pod jego nogi) poradzili sobie. Wtedy przyszła prośba o pomoc w obronie Argos. Nie chciałem by to miasto stało się znowu wrogie, więc wysłałem hoplitów.

Kilka miesięcy później nadeszły siły ze Sparty. Nieco mniejsze niż z Elidy, ale dotarły pod sam ufortyfikowany pałac; łucznicy z wież i murów oraz strażnicy z posterunków (!) jakimś cudem przycisnęli wrogów na tyle długo, aby do pałacu zdążyły dotrzeć rezerwy pospólstwa.

Znów minęło kilka miesięcy. Nadeszły posiłki z Itome - oraz wojska z Myken. O ile sojusznik pojawił się na dole mapy, przy drodze wejściowej, tak Mykeńczycy byli na zachodzie mapy, zaraz przy wzgórzu gdzieś stał mój pałac. Talos, Hefajstos, resztki pospólstwa, a potem najemnicy z Itome i posterunkowi ze strażnic walczyli jak lwy. Tut tut! Nagle wróciły 3 oddziały hoplitów którym udało się obronić Argos i zdążyli obronić pałac.

Nastepne ~4 lata spędziłem na odbudowie wojska. Potem, niczym domino, ulegały kolejne miasta; Sparta w 1028, Rio w 1025 (dzięki czemu miałem z powrotem jeźdźców), Tegea w 1024, Elida w 1022, i w końcu zostały tylko Mykeny. Atakowałem trzykrotnie (z pomocą wasali oczywiście), i dopiero ostatni atak, pod koniec 1020, okazał się sukcesem - ród Heraklesa znów władał Peloponezem

Poprzednim razem jak próbowałem kompletnie rozgryźć grę mojego dzieciństwa położyłem swoje miasto generalnie na dwóch niedociagnieciach - opracowujac juz wczesniej  rzędowe osiedla które można układać jeden obok drugiego na pewnym etapie budując w głębi mapy domy za domami napotkałem problem zaopatrzenia w żywność. Spichlerze drastycznie psują estetykę a dostawca z Agory nie był w stanie na czas donieść żywości gdyż odległość do spichlerza była zbyt duża. Nie było za bardzo gdzie tych spichlerzy wrzucić w tak gęstej zabudowie, z brzegu mapy miejsce się znajdowało ale wewnątrz wyglądało to slabo.Nieco się zraziłem znów odstawiłem grę na pół roku aby wrócić i spróbować jeszcze raz...

A mianowicie postanowilem zaprojektować takie osiedle które będzie miało kształt prostokąta, będzie samo w sobie wyposażone w magazyny i spichlerze ze wszystkimi potrzebnymi produktami oraz bedzie można na przemian budować osiedle zwykłych domów oraz domów elity i będą tam wszystkie konieczne budynki aby kompleks był samowystarczalny i żeby funkcjonował nie potrzebujac już żadnych innych obiektów poza jego obrębem. Z wyjątkiem pałacu i stadionu.

Problemem było umiejscowienie stadniny ze względu na nieregularny kształt aczkolwiek można by też budynek sobie wyobrazić jako polaczenie magazynu i spichlerza co narzuciło mi pewna koncepcje.

Kompleks jest dość skomplikowany i ciężki do opisania, ale na poziomie Bóg  wszystko ewoluuje do kamienic (35 domow razy 60 ludzi = 2100) plus 10 domów elity tworzące pałacyki i dorzucając 200 populacji, czyli razem 2300 obywateli w prostokącie 33x23 kratki. W tym polu znajduje się stadnina, spichlerz, 3 magazyny oraz teatr, szkoły aktorów i filozofów, posterunek oraz szpital. Wszystko aby zadowolić mieszkańców na poziomie Bóg.

Teatr obsługuje tylko domy elity. Fontanna musi być zawsze w tym samym miejscu tak aby woziwoda robił pełną pętlę, zaopatrując wszystkie domy. Uzdrowiciel odwiedza wszystkie domy plebsu.Generalnie to osiedle powinno funkcjonować w zestawie 4200 ludzi plus 200 elity zajmując pole 33 x 46 kratek, z racji tego że nie widzę sensownego powodu aby w kolejnej układance kolejny raz wstawiać stadnine, jeśli ujeżdżacz z Agory dojdzie zabrać konie. Nie sprawdzałem tego eksperymentalnie ale może się okazać że wystarczy jedna stadnina na kilka takich kompleksów, w osiedlach w których posiadanie stadniny okaże się niekonieczne można wybudować dodatkowy spichlerz i magazyn. Bez stadniny dzielnica będzie miała 2 spichlerze, oraz 4 magazyny każdy na oddzielny produkt (runo/oliwa/uzbrojenie/wino)

Aby poziom estetyki utrzymać na odpowiednim poziomie są potrzebne 4 pomniki które także maja juz swoje ustalone miejsce.

Osiedle można stawiać pionowo lub poziomo, w przypadku rezygnacji z tworzenia domów elity schemat się załamuje i albo trzeba go modyfikowac albo trzeba jedną linię na 33 pola poświęcić na w sumie niepotrzebna dodatkowa estetykę



Załączam zapis z gry jeśli ktoś jest zainteresowany, ta gra powstała tylko w celu eksperymentów z konstrukcją osiedla więc całe zaplecze produkcyjne jest zrobione bez większego ładu i koncepcji, tylko po to aby wyprodukowało towary potrzebne do rozwoju domków.

Drugim elementem na ktorym wyłożyłem swoje miasto to fakt że postrzygacze albo zbieracze owoców idą z jednego końca mapy na drugi zbierać oliwki albo szukać wełny, gdyż tam też zostaly takie domki zbudowane i drzewa zasiane czy też pasa się owce. Paradoksalnie budowa świątyni z jakimś zlozem np Ateny z jej drzewkami daleko od gajów oliwnych również może doprowadzać że plantatorzy zamiast interesować się drzewkami obok ich domku pójdą na drugi koniec mapy do świątyni Ateny, co właściwie drastycznie załamuje wydajność ich pracy. Jeden surowiec, jedno miejsce na mapie. Wyjątkiem są plantacje które można budować gdzie się chce, natomiast ryby jeżowce i myśliwi to już zupełnie inna mechanika.

PS. Jeśli dystans jaki może pokonać kupiec z agory do magazynu/spichlerza po towar wynosi 44 pola to można założyć że jedna stadnina jest potrzebna na 3 osiedla czyli 6300 ludzi + 600 członków elity (7,5 oddziała jeźdźców). Przy założeniu że w stadnine zostanie wyposażone osiedle w środku tego zgrupowania

PS 2. Przy budowie tylko domów zwykłych model się załamie gdyż odległości między pomnikami staną się zbyt duże aby odpowiednio podnosić estetykę na calym obszarze

PS 3. Nie wiem czy przy dużej ilości domów elity nie pojawi się problem iż w niektórych miejscach  gimnazjum z dzielnicy nie będzie wysyłać swojego zawodnika na stadion, przez to domy elity mogą nie rozwinac się w pałacyki